Хайр гэдэг их сонин зүйл бололтой. Тэр нэгэн зуны халуунд найзуудын уулзалтан дээр танилцаад өдөржин чимээгүй суухдаа хурдан харих юмсан гэж бодож билээ. Анх харахад миний нүдэнд яаг үнэндээ чи өртөөгүй ээ. Тэгээл уулзалт дуусмагц найзууд чи бид 2-г ойрхон гэртээ хүргээд өгөөрэй гээд түүнд минь даатгаж өгөхөд би гэдэг хүн эвгүй байсан учраас ганцаараа харична гээл түрүүлээл алхаж билээ.

 

Хамт автобусанд суугаад чи надтай яриа өдөж эхэлэхэд , нэг сонирхолтой болохоо мэдэж, намайг хамгийн аз жаргалтай болгодог зураг зурах талаар ярихад тасралтгүй ярилцсаар  нэг мэдэхэд гэрийн буудал дээр ирцэн байж билээ. Би ийм хурдан ирчлээ гэж үү ? магадгүй чи минь ч бас тэгэж бодсон байх.

 

Орой гэртээ ороод сэтгэл нэг л сонин танихгүй дугаараас мессеж ирэн” сайхан амараарай “ би тэр дороо л чамайг гэж мэдсэн тэрнээс хойшоо олон удаа надаас уулзы гэсэнч  яагаад ч юм эмэгтэй хүний бардам зан уу , өөрийгөө илүү үнэ хүргэх гэснүү тоотой л зөвшөөрч үе үе л уулздаг байлаа. Харин улс тунхагласны баяраар хоолонд урьхад байдгаараа гоёж, сайхан амттай хоолоор дайлаад тэхэд чи нэг дурсамжаа хэлж билээ...

 

Одоогоос 4-5жилийн өмнө чи бид 2 автобусанд таарж байсан санаж байнуу ? Би автобусанд суугаад хартал планшит барисан болохоор нэг дотно санагдаад хамгийн арлуу гүйх шахам ирээд  автобусны буудал асууж бас хаана сурдаг ямар чиглэлээр гээд яриа өдөж байгаад тухайн үедээ дугаарыг чин авах зориг хүрэхгүй буусан буугаад дараа нь зөндөө хамарссан харин одоо дахиад таараад гээд миний өмсөж явсан хувцас өнгө нтр гээд бүгдийн санаж байдын би үнэхээр балмагдсан тэгж санаж байна гэж бодоогүй учраас чамайг яриж эхэлэхэд би ч бас санаж эхэлсэн тэгээд л бидний учрал хувь тавилан гэж итгэсэн.

 

Яагаад гэвэл учирах ёстой хүмүүс л учирдаг.Тэрнээс хойш шалгуурч юмуу удалгүй би машинд мөргүүлж явж чадахгүй шаналлаж галзуурах гэж байхад чи маш их дэм өгдөг байсан, манайд ирж шинэ хүүхэлдэйн кино, кино үзүүлж, янз янзын ном авчирч, захиа бичиж уншуулж өдөрт хань болдог байсан ихэнх хүмүүс хэвтэрт оруул хаяал явах байсан байх харин чи тэгээгүй би босож чадахгүй бол  яана чамайг бас зовооморгүй санагдан хөндийрөх гэж үзэхэд чи  “хүчтэй бай битгий өвдөөрэй” гээд цамцан дээр  намайг зураад бичээд өгч билээ. Чиний хүчээр би босож чадсан тэгээл гэгээн хайрын өдөр болох 2сарын 14нд болзоонд уриж надтай үерээч гэхэд хамгийн гайхалтай өдөр байсан шүү.Би чамтай учирсан маш их азтай хүн . Чамдаа үнэхээр их хайртай  байсан шүү...