Хөх манхан тэнгэрийн эхээс гэрэл ургаж

Хүсэл итгэлийн оргил дээр цөс буцалнам

Хөрсний гаднах туяанаас амьсгаа чагнаж

Хүмүүний амьдралын туулийг энд зураглана

Хүйг минь хуурайлсан алтан шорооныхоо

Хүлгэн их говийг зүрхэндээ шүтнэм

Хөх манхан тэнгэрийн хязгаараас салхи исгэрч

Хүлгийн дэл дээр дайны тоосыг арчиж

Үе үеэсхийн хуугих дэгжин цэнхэр аялгуунаас

Үндэстэн ястны минь уртын дуу хангинаж

Ойлбортой энэ орчлонгийн гунигийг тэгээд

Ухааны зоримогт гэрэлтэх зулыг өргөдөг

Хөх манхан тэнгэрийн мандлаас бороо асгарч

Хөрст алаг хорвоо цэцгийн давалгаа хаялна

Хүрэн үүлсийн сэмэрхийгээр нарны цацраг садарч

Хөөрхөн үрийн минь алдарайхан мөшөөл мэт

Гийвэн сарны ичимхий харцнаас

Хээрийн амьтад зусаж буудгийн тухай учирлана

Хөх манхан тэнгэрийн тагнайд солонго татна

Сүлжилдэх үүлний усан жигүүрт дүүлэн

Сүмийх зэрэглээний мөнгөн оргилуудыг тэмтэрч

Сүргийн тоосон шингэх шаргал бүрийг аниртан

Саруул нутаг, сүлд шүтээн аливаа бүхнийг

Сүг сүнсний гэгээн гэрлээр харанхуйг цоочооном

Хөх манхан тэнгэрийн зайнаас шүүдэр сэмэрч

Төгөлдөр гоо орчлонгийн үзэсгэлэнг бүтээнэ хэмээн

Тоонот гэрийн цайцаар нүүдэл хөглөрч

Долоон бурхдын одонд аз шившин даатгаад

Домог туулийн эх орондоо сөхөрч

Тэнгэрлэг заяаны андгайгаа тавинам

Хөх манхан тэнгэрийн элэгнээс цаг элэгднэм

Гүеглэл босоо сүнсүүд далдирч одном

Хэлгүй битүү оньсогоор мянганыг дөрөөлөхүеэ

Хэд цахиур шиг одод цахилан дүрэлзэх болно

Амь насны уйтгар бухимдлаа арилгаж

Амгалан оршихуйн тэр агшинг мэдрэхүй.